منظور از « بحثى » عبارت سابق شارح است كه گفت :
و فى القسم الاوّل بحث هل يلحق بما ذكر المبدّوة ببنت .
قوله : الّا ان يمنع انّه كنية : ضمير در « انّه » به المبدوّة ببنت راجع است .
قوله : و هذا يعضد نظرى فى القسم السابق : مشار اليه « هذا » حذف جزء اوّل و نسبت دادن جزء دوّم بوده و مراد از « نظرى » مناقشه سابق شارح در كلام مصنّف است كه شارح با عبارت و عندى فى هذا القسم نظر به آن اشاره نمود .
قوله : ان لم يك ردّه الف : ضمير در « ردّه » به « لام » راجع است .
قوله : فى جمع التصحيح : مقصود جمع مذكّر سالم و جمع مؤنّث سالم مىباشد .
قوله : و حق مجبور : مقصود از « مجبور » محذوف مىباشد .
متن : « 877 »
و إن يكن كشية ما الفا عدم * فجبره و فتح عينه التزم
تجزيه و تركيب
واو : استينافيّه .
ان : حرف شرط .
يكن : فعل مضارع ، مجزوم به « ان » ، فعل شرط ، از افعال ناقصه .
كاف : حرف جرّ .
شية : مجرور به « كاف » ، متعلّق به « يكن » ، خبر براى « يكن » كه براسمش مقدّم شده .
ما : موصوله ، اسم براى « يكن » .
الفاء : مفعول مقدّم براى « عدم » .
عدم : فعل و فاعل ، صله براى « ما » .
فاء : جزائيّه .
جبره : مضاف و مضاف اليه ، مبتداء .
واو : عاطفه .
فتح : اسم ، مضاف ، معطوف به « جبره » .
عينه : مضاف و مضاف اليه و مضاف خود مضاف اليه است براى « فتح » .
التزم : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، ثلاثى مزيد ، باب افتعال ، مجهول ، خبر