بگوئيم جمزىّ .
قوله : كيا الكرسى : كلمه « كرسىّ » با ياء مشدّده اسم منسوب است به كرسىّ با ياء مشدّده .
قوله : اذا كان قبله : ضمير در « قبله » به ياء مشدّده راجع است .
قوله : و ان كان بعض الفقهاء استعمله : ضمير منصوبى در « استعمله » به شفعوىّ راجع است .
قوله : و هو حسن للّبس : ضمير « هو » به استعمال بعض الفقهاء راجع است .
قوله : فان كان قبله حرفان : ضمير در « قبله » به ياء مشدّد راجع است .
قوله : لحن من وجهين : كلمه « لحن » بفتح لام و سكون حاء يعنى اشتباه .
قوله : و حذفها اى كل منهما الخ : كلمه « حذفها » مبتداء و معطوف است به « قلبها » و على القاعده بايد خبر به صيغه تثنيه ذكر شود يعنى بگوئيم : حسنان در حالى كه مصنّف آن را به صيغه مفرد آورده و اين معنا موجب آن شده كه برخى به مصنّف اعتراف كنند .
شارح براى دفع اين اعتراض گفته :
تقدير كلام كلّ واحد منهما حسن مىباشد پس در واقع مبتداء مفرد است و خبر نيز بايد به صيغه مفرد آورده شود .
قوله : لكن المختار الثانى : مقصود از « الثانى » قلب به واو مىباشد .
قوله : ثانى ما هى فيه : مقصود از « ما » كلمهاى است كه مشتمل برحرف مدّ مىباشد و ضمير « هى » به مدّة التأنيث راجع بوده و ضمير در « فيه » به « ما » برمىگردد .
متن : « 858 »
لشبهها الملحق و الأصلىّ ما * لها و للأصليّقلب يعتمى
تجزيه و تركيب
لام : حرف جرّ .
شبهها : مضاف و مضاف اليه و مضاف مجرور است به « لام » متعلّق باستقرّ ، خبر مقدّم ، موصوف .
الملحق : اسم ، صفت براى « شبهها » .
واو : عاطفه .
الاصلى : معطوف به « الملحق » .