آخر به اللّذيون مبدّل گرديد .
و در تصغير اللّاين بروزن « الّذين » كه به معناى آن نيز مىباشد مىگوئيم :
اللّويون ( با واو ) .
و برخى از ادباء گفتهاند : اللّويون مصغّر « اللّاء » كه جمع الّذى است مىباشد .
و در تصغير : اللواتى و اللائى كه جمع مؤنّث هستند مىگوئيم :
اللّويّتا و اللّتيّات .
و در تصغير : ذا و تى مىگوئيم : ذيّا و تيّا .
و در تصغير : ذان و تان مىگوئيم : ذيّان و تيّان .
ابن هشام از مصغّر نمودن « تى » منع كرده و گفته است :
بواسطه تصغير « تا » از مصغّر كردن آن مستغنى مىباشيم .
و نيز از مصغّر نمودن « اللّاء » و « اللّائى » جلوگيرى كرده و گفته است :
بواسطه آوردن اللّتيّات از تصغير آن دو بىنياز هستيم .
ناگفته نماند كه ادباء متّفقند برمنع از تصغير « ذى » زيرا مصغّرش با مصغّر « ذا » اشتباه مىشود .
خاتمه مبحث تصغير
در بين اسماء غر متمكّن ( مبنى ) افعل تعجّب را بطور شاذّ و نادر نيز مصغّر كرده و مثلا در تصغير « ما احسنه » گفتهاند : ما أحيسنه .
و همچنين مركّبى كه تركيبش از نوع تركيب مزجى است مصغّر كردهاند و شرح آن قبلا گذشت .
متن : « 855 »
ياء كيا الكرسىّ زادوا للنّسب * و كلّ ما تليه كسره وجب
تجزيه و تركيب
ياء : مفعول مقدّم براى « زادوا » .
كاف : حرف جرّ .
يا : مجرور به « كاف » ، متعلّق به « استقرّ » ، خبر براى مبتداء محذوف ، مضاف .