بگو : من زيدا ( كدام زيد را ) ؟
و به آن كسى كه گفته : مررت بزيد ( گذشتم به زيد ) .
بگو : من زيد ( به كدام زيد ) ؟
حال اگر « من » مقرون به حرف عطف باشد همچون « و من زيد » .
در تمام حالات « زيد » بعد از « من » را بايدد مرفوع خواند اعمّ از اينكه در وقت ؟ ؟ ؟ مرفوع يا منصوب و يا مجرور بوده باشد .
تتمّهء مبحث حكايت
گفته شد كه حكايت نكره جايز و از ميان معارف تنها علم را مىتوان حكايت كرد .
اكنون مىگوئيم :
غير آنچه گفتيم را نمىتوان حكايت نمود ولى يونس اجازه داده است كه هرمعرفه را حكايت كرد و مصنّف در ذيل اين كلام گفته است :
ما براى يونس در اين حكم موافقى نيافتيم .
قوله : كلف : يعنى عاشق است .
قوله : حاكيا له : ضمير در « له » به قوم راجع است .
قوله : تعيّن الرفع مطلقا : چه علم محكى در كلام مخبر مرفوع بوده و يا منصوب و يا مجرور باشد .
متن : « 758 »
علامة التّأنيث تاء أو ألف * و فى أسام قدّروا التّا كالكتف
تجزيه و تركيب
علامة : اسم ، مضاف ، مبتداء .
التأنيث : مضاف اليه .
تاء : خبر .
او : حرف عاطف .
الف : معطوف به « تاء » .