تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 1225

مساهمون:

ص١٢٢٥
ميما فكالمصدر بالإجماع نحو :
أطليم إنّ مصابكم رجلا * أهدى السّلام تحيّة ظلم
ترجمه و شرح

مبحث اعمال مصدر و اسم مصدر

مصنّف گويد : مصدر را در عمل كردن بفعلش ملحق كن اعمّ از آنكه مضاف بوده يا مجرّد از اضافه و با تنوين باشد و يا احيانا با الف و لام استعمال گردد . شارح گويد : مصدرى كه مضاف باشد و عمل كند اكثر بوده و مجرّد از اضافه و يا تنوين باشد مطابق با قياس و قاعده است و با الف و لام آمدنش بسيار نادر و كمياب مىباشد .

شرط اعمال مصدر

شارح گويد : مصدر بطور مطلق و بدون قيد و شرط عمل نمىكند بلكه داراى شرائطى است كه ذيلا درج ميشوند : الف : آنكه ضمير نباشد . ب : آنكه محدود نباشد . ج : آنكه جمع نباشد . د : مصدر عبارت باشد از فعل با « ان » يا با ماء مصدريه بطوريكه اگر فعل را با آن يا ما بخواهيم بجاى مصدر قرار دهيم بتوانيم . مثال مانند فرموده حقتعالى : و لو لا دفع اللّه الناس . ( اگر نبود باز داشتن حقتعالى مردم را . . . ) . شاهد در « دفع » است كه مصدر بوده و چون واجد شرائط فوق است عمل كرده « اللّه » فاعلش بوده و « الناس » مفعولش مىباشد . و نيز مثل :