قوله : قاسم الزمان فيه : ضمير در « فيه » به قوله تعالى راجع است .
قوله : و هى تضاف الى الجملتين : ضمير « هى » به اذ عود مىكند .
قوله : بالتفصيل السابق : مقصود از تفصيل سابق اين بود كه گفتيم :
اگر مشبه « اذ » قبل از فعل مبنى يعنى ماضى واقع شود مبنى است و در صورتى كه پيش از فعل مضارع يا مبتداء قرار گيرد معرب مىباشد .
قوله : و قياسه عليه ظاهر : ضمير در « قياسه » به مشبه اذا و در « عليه » به مشبه اذ عود مىكند .
قوله : و منه : ضمير در « منه » به مورد قياس راجع است .
قوله : لانّ المراد به المستقبل : ضمير در « به » به يوم راجع است .
قوله : انتهى : يعنى تمام شد كلام ابن هشام .
قوله : نقلا عنهم : يعنى نقلا عن الادباء .
قوله : الاستدلال به : ضمير در « به » به قوله تعالى : هذا يوم ينفع الصّادقين راجع است .
قوله : لانّه ممّا نزّل فيه الخ : ضمير در « لانّه » به قوله تعالى هذا يوم ينفع الصادقين عود مىكند .
قوله : لا سيّما فى اوّله قال : ضمير در « اوّله » به قوله تعالى هذا يو ينفع الصادقين راجع است .
متن : « 404 »
لمفهم اثنين معرّف بلا * تفرّق اضيف كلتا و كلا
تجزيه و تركيب
لام : حرف جارّ به معناى « الى » .
مفهم : اسم فاعل ، مفرد ، مذكّر ، از باب افعال ، مجرور به « لام » متعلّق به « اضيف » ظرف لغو ، مضاف .
اثنين : مضاف اليه براى « مفهم » .
معرّف : اسم مفعول ، مفرد ، مذكّر ، از باب تفعيل ، صفت براى « مفهم اثنين » .
باء : حرف جارّ ، عامل .
لا : زائده .
تفرّق : اسم ، مصدر ، از باب تفعّل ، مجرور به باء ، متعلّق است به « مفهم » ، ظرف