وجب : فعل ماضى مفرد ، مذكّر ، غائب ، لازم ، خبر ، و جمله استتاره وجب صله و عائد است براى ما .
ترجمه
شخص محذّر بواسطه آنچه استتارش واجب است « ايّاك و الشّرّ » و نظير آن را نصب مىدهد .
متن : « 623 »
و دون عطف ذا لإيّا انسب و ما * سواه ستر فعله لن يلزما
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
دون : اسم ، ظرف ، متعلّق به « انسب » ، مضاف .
عطف : مضاف اليه .
ذا : اسم اشاره و مشار اليهش وجوب نصب به فعلى كه استتارش واجب است مىباشد ، مفعول براى « انسب » .
لام : حرف جرّ به معناى « الى » .
ايّا : مجرور به « لام » ، متعلّق به « انسب » .
انسب : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، متعدّى ، ثلاثى مجرّد .
واو : عاطفه .
ما : موصوله ، محلّا مرفوع است تا مبتداء باشد .
سواه : مضاف و مضاف اليه ، فاعل براى « استقرّ » ، صله و عائد براى « ما » .
ستر : اسم ، مضاف ، مبتداء دوّم .
فعله : مضاف و مضاف اليه و مضاف در آن مضاف اليه است براى « ستر » .
لن : از حروف ناصبه ، عامل ، مبنى .
يلزما : فعل مضارع منصوب ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، ثلاثى مجرّد ، لازم ، خبر براى « ستر فعله » و جمله « ستر فعله لن يلزما » خبر است براى « ما سواه » .
ترجمه
نسبت بده حكم مذكور را به « ايّا » در موردى كه حرف عاطف وجود ندارد . و در غير آنچه ذكر شد استتار فعل تحذير هرگز لازم نمىباشد .