تجزيه و تركيب
واو : به معناى استيناف .
لا يضاف : فعل مضارع منفى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مجهول .
اسم : نائب فاعل براى « يضاف » .
لام : حرف جارّ به معناى « الى » .
ما : موصوله ، محلّا مجرور به « لام » .
باء : حرف جارّ به معناى « مع » .
ه : مجرور به « باء » ، متعلّق به « اتّحد » .
اتّحد : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب از باب افتعال و ضمير فاعلى در آن به « اسم » راجع است .
معنى : تمييز است از نسبت « اتّحد » به ضمير فاعلى .
واو : عاطفه .
اوّل : فعل امر ، مفرد ، مذكّر ، حاضر ، متعدّى و ضمير فاعلى در آن مستتر است .
موهما : مفعول براى « اوّل » .
اذا : ظرفيه ، از ادات شرط .
ورد : فعل شرط و بقرينه « اوّل موهما » جواب شرط محذوف .
ترجمه :
و اسم به چيزى كه با آن از حيث معنا متّحد است اضافه نميشود و آنچه بتوهّم مى اندازد اضافه مذكور را بتأويل ببر .
متن : « 396 »
و بعض الاسماء يضاف ابدا * و بعض ذا قد يأتى لفظا مفردا
تجزيه و تركيب
واو : به معناى استيناف .
بعض : مضاف ، مبتداء .
الاسماء : مضاف اليه .
يضاف : فعل مضارع ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، مجهول ، خبر .
ابدا : ظرف ، متعلّق به « يضاف » .