است .
قوله : حالكونه وصفا : ضمير در « حالكونه » به مضاف راجع است .
قوله : فعن تنكيره : ضمير در « تنكيره » به مضاف راجع است .
قوله : لا يعزل : يعنى عزل و جدا نميشود .
قوله : اضيف الى معرفة : ضمير نائب فاعلى در « اضيف » به مضاف راجع است .
قوله : و لذلك : يعنى و بخاطر عزل و جدا نشدن .
قوله : وصف به : كلمه « وصف » به صيغه مجهول بوده و ضمير در « به » به وصف مضاف به معرفه راجع است يعنى صفت آورده مىشود به سبب وصف مضاف به معرفه .
قوله : و نصب على الحال : ضمير نائب فاعلى در « نصب » به وصف مضاف بمعرفه راجع است .
قوله : ثانى عطفه : سوره حجّ آيه ( 9 ) .
قوله : و دخل عليه : ضمير مجرورى در « عليه » به وصف مضاف بمعرفه راجع است .
قوله : مروّع القلب : كلمه « مروّع » به صيغه اسم مفعول از باب تفعيل بوده و مجموعا به معناى خوش قلب و نيكدل مىباشد .
متن : « 390 »
و ذى الاضافة اسمها لفظيّة * و تلك محضة و معنويّة
تجزيه و تركيب
واو : استيناف ، غير عامل .
ذى : اسم اشاره و مشار اليهش اضافه وصف به معمولش مىباشد ، مبنى ، در محلّ رفع تا مبتداء باشد .
الاضافة : اسم معرف بالف و لام ، عطف بيان براى « ذى » .
اسمها : مضاف و مضاف اليه ، مبتداء ثانى .
لفظيّة : خبر است براى « اسمها » و جمله « اسمها لفظيّة » خبر است براى « ذى » .
واو : عاطف ، غير عامل .
تلك : اسم اشاره و مشار اليهش اضافه غير وصف به معمولش بوده ، مبنى در محلّ