بنابراين اگر « ان » در اوّل صله واقع نشود كسر همزهاش لازم نيست مانند :
جائنى الّذى فى ظنّى انّه فاضل .
( كسى نزد من آمد كه در گمانم فاضل مىنمود ) .
شاهد در « انّه فاضل » است كه در ابتداء و آغاز صله چون واقع نشده كسر همزهاش واجب نبوده از اينرو در اينمثال مفتوح قرائت مىشود .
ج : در موردى كه « انّ « متمّم و مكمّل قسم باشد مانند فرموده حقتعالى : حم و الكتاب المبين انّا انزلناه
شاهد در « انّا انزلناه » است كه در تتمّه و تكميل قسم چون آمده لازم است همزهاش را مكسور بخوانيم .
قوله : و قد افصح عن ذلك السّوى : ضمير فاعلى در « افصح » به مصنّف راجع است .
قوله : ما انّ مفاتحة : آيه ( 76 ) از سوره قصص .
قوله : حم و الكتاب المبين انّا انزلناه : آيه ( 1 ) از سوره دخان .
متن : « 179 »
او حكيت بالقول او حلّت محلّ * حال كزرته و انّى ذو امل
تجزيه و تركيب
او : عاطفه .
حكيت : فعل ، ماضى ، ثلاثى مجرّد ، به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى آن به « انّ » راجع است .
بالقول : جارّ و مجرور ، متعلّق به « حكيت » .
او : عاطفه .
حلّت : فعل ، ماضى ، ثلاثى مجرّد ، به صيغه معلوم و ضمير فاعلى آن به