تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 548

مساهمون:

ص٥٤٨
اتّصاله بها نحو :
( رسم عفى من بعد ما قد انمحى ) * قد كاد من طول البلى ان يمصحا
ترجمه و شرح :

سوّم از نواسخ افعال مقاربه

شارح گويد : و در ناميدن اين افعال به مقاربه تغليب مىباشد زيرا برخى از آنها براى شروع و بعضى براى رجاء و اميد مىباشد . مصنّف گويد : كاد و عسى مانند كان مىباشد ولى كم است كه خبر آنها غير مضارع بيايد . شارح گويد : مقصود اينستكه : كاد در عمليكه گذشت ( رفع باسم و نصب به خبر ) مانند كان مىباشد زيرا اينفعل ( كاد ) براى مقاربت و نزديك نمودن حصول خبر براى اسم مىباشد . و « عسى » نيز مانند « كان » است زيرا براى اميدوار ساختن به حصول خبر مىآيد ولى همانطورى كه مصنّف گفته كم است خبر ايندو فعل غير مضارع بيايد . و مقصود از « غير مضارع » اسم مفرد مىباشد چنانچه مصنّف در شرح كافيه به آن تصريح نموده است مانند قول رؤبة بن عجّاج :
اكثرت فى العذل ملحّا دائما * لا تكثرن انّى عسيت صائما
يعنى : زياده‌روى در ملامت نمودن كردى در حالى كه على الدّوام در اين سرزنش اصرار و الحاء داشتى ، البتّه البتّه در ملامت و سرزنش نمودن مبالغه مكن بدرستى كه من اميدوارم روزه‌دار باشم . شاهد در كلمه « عسيت » است كه ضمير متكلّم اسمش بوده و