داد تا بدل از اسماء مبهم مذكور باشد .
قوله : كيل : پيمانه را گويند .
قوله : مثقال ذرّة خيرا يره : آيه ( 7 ) از سوره زلزله .
قوله : اجرره : ضمير منصوبى به تمييز راجع است .
قوله : اذا اضفتها : ضمير منصوبى به ذى الثّلاثة المذكورة راجع است .
قوله : به عامل : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « اجرره » .
قوله : و يجوز جرّه : يعنى جرّ تميز .
قوله : كما سيذكره : فاعل « سيذكره » مصنّف بوده و ضمير منصوبى به جواز جرّ به من راجع است .
قوله : و رفعه على البدل : ضمير در « رفعه » به تميز عود مىكند و مقصود از « بدل » بدل آوردن تميز است از اشياء اربعه .
متن : « 359 »
و النّصب بعد ما أضيف وجبا * إن كان مثل ملء الأرض ذهبا
تجزيه و تركيب
واو : به معناى استيناف .
النّصب : مبتداء .
بعد : ظرف ، متعلّق به « وجبا » ، مضاف .
ما : موصوله ، مضاف اليه .
اضيف : فعل ، ماضى ، مجهول ، از باب افعال ، صله براى « ما » .
وجبا : فعل ، ماضى ، معلوم ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، خبر براى « النّصب » و الفش الف اطلاقى است .
ان : حرف شرط .
كان : فعل ، ماضى ، ناقص ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، فعل شرط محلّا