باشد از سواد بن قارب به قدر خط باريكى كه روى هسته خرما است وجود ندارد .
شاهد در « بمغن » است خبر « لا » بوده و باء زائده برسرش درآمده .
و نيز مانند قول اشقرازدى :
و ان مدّت الايدى الى الزّاد لم اكن * باعجلهم اذ اجشع القوم اعجل
يعين : و اگر دراز شود دستها به طرف طعام من شتابزدهتر از ايشان نيستم زيرا حريصترين اين قوم برطعام عجولترين ايشان مىباشد .
شاهد در « باعجلهم » است كه خبر « لم اكن » بوده و چون بعد از كان منفى واقع شده باء زائده برسرش درآمده ابن عصفور مىگويد دخول باء زائده در ايندو مورد سماعى است نه قياسى .
قوله : اليس اللّه بعزيز : آيه ( 37 ) از سوره زمر .
قوله : و ما ربك بغافل : آيه ( 132 ) از سوره انعام .
قوله : بين الحجازيّة و التّميميّة : ماء حجازيّه ماء عامله را گويند و مقصود از ماء تميميّه ماء غير عامله مىباشد .
قوله : يدلّ على ذلك : مشار اليه « ذلك » علّت بودن انتفاء خبر براى دخول باء زائده مىباشد .
قوله : دخولها فى لم اكن : ضمير در « دخولها » به باء زائده راجع است .
قوله : يجوز فى المعطوف على الخبر حينئذ : كلمه « حينئذ » يعنى حين دخلت الباء على الخبر .
قوله : و هو سماع فيهما : ضمير « هو » به دخول باء زائده راجع بوده و ضمير در « فيهما » به بعد لا و نفى كان عود مىكند .
متن : « 162 »
فى النّكرات اعملت كليس لا * و قد تلى لات و ان ذا العملا