قوله : و عدم انتقاضه بالّا : ضمير در « انتقاضه » به نفى راجع است .
قوله : فان انتقض بها : ضمير در « بها » به « الّا » راجع است .
قوله : ما انتم الّا بشر مثلنا : آيه ( 10 ) از سوره ابراهيم .
قوله : و هو تقدّم الاسم على الخبر : ضمير « هو » به ترتيب زكن عود مىكند .
قوله : و هو غير ظرف : ضمير « هو » به خبر راجع است .
قوله : و كذا ان كان ظرفا : ضمير در « كان » به خبر راجع است .
قوله : كما هو ظاهر اطلاقه : ضمير « هو » به كون الخبر المقدّم ظرفا راجع است .
قوله : و صرّح به فى الكافيه : ضمير در « به » به اطلاق راجع است .
قوله : مخالفا به لابن عصفور : ضمير در « به » به تصريح راجع است .
متن : « 159 »
و سبق حرف جرّا و ظرف كما * بى انت معنيا اجاز العلماء
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه و مىتوان آن را استيناف نيز فرض نمود .
سبق : به صيغه مصدر ، مفعول مقدّم است براى « اجاز » ، مضاف .
حرف : مضاف اليه براى « سبق » ، مضاف .
جرّ : مضاف اليه براى « حرف » .
او : عاطفه .
ظرف : معطوف به حرف
كاف : به معناى « مثل » ، حرف جارّ و مجرورش كلمه « قولك » است كه محذوف مىباشد .
ما : نافيه .