منصوب است .
قوله : و اسمها مستتر : ضمير در « اسمها » به لا يكون راجع است .
قوله : انصب بها حتما : ضمير در « بهما » به ما خلا و ما عدا راجع است .
قوله : لانّهما فعلان : ضمير در « لانّهما » به ما خلا و ما عدا عود مىكند .
قوله : و هى لا تدخل الّا على الجملة : ضمير « هى » به ما راجع است .
قوله : و انجرار بهما : ضمير در « بهما » به ما خلا و ما عدا عود مىكند .
قوله : حينئذ : يعنى حين وقعا بعد « ما » .
قوله : حكاه الاخفش : ضمير منصوبى در « حكاه » به انجرار راجع است .
متن : « 330 »
و حيث جرّا فهما حرفان * كما هما إن نصبا فعلان
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
حيث : اسم شرط .
جرّ : فعل ، ماضى ، تثنيه ، مذكّر ، غائب ، ثلاثى مجرّد ، محلّا مجزوم تا فعل شرط باشد .
فاء : رابطه جواب .
هما : ضمير ، منفصل ، مرفوع ، مبتداء .
حرفان : اسم ، تثنيه ، خبر و جمله اسميّه « هما حرفان » جواب است براى « حيث » .
كاف : حرف جارّ .
ما : موصوله ، مجرور به كاف ، متعلّق به « فعلان » .
هما : مبتداء .
ان : شرطيّه .