دانست يعنى اسم مكان از فعل را مفعول فيه قرار مىدهند مانند :
مرمى ( محل انداختن تير ) كه از « رمى » ساخته شده .
قوله : و استثنى منه : ضمير در « منه » به قابل نصب راجع است .
قوله : فى نكته : يعنى كتاب نكت مصنّف .
قوله : على مقدّمة ابن الحاجب : يعنى شرحى است بركتاب مقدّمه تصنيف ابن حاجب .
قوله : و الّا كان الخ : عطف است بر « الّا ان كان مبهما » و ضمير در « كان » به مفعول فيه راجع است .
متن : « 307 »
و شرط كون ذا مقيسا أن يقع * ظرفا لما فى أصله معه اجتمع
تجزيه و تركيب
واو : استينافيّه .
شرط : مضاف ، مبتداء .
كون : مصدر ، مضاف اليه براى « شرط » ، مضاف .
ذا : اسم اشاره ، مضاف اليه براى « كون » محلّا مرفوع تا اسم « كان » باشد .
مقيسا : خبر براى « كون » .
ان : ناصبه ، عامل ، مبنى .
يقع : فعل مضارع ، مثال واوى از باب منع ، يمنع ، منصوب ، در تأويل مصدر ، خبر است براى « شرط » .
ظرفا : حال است از فاعل « يقع » .
لام : حرف جارّه ، عامل ، مبنى .
ما : موصوله ، مجرور به لام ، متعلّق به « ظرفا » .