مصدر مجرّد از الف و لام و اضافه ندرتا اتّفاق مىافتد كه با لام جارّه همراه باشد و بعبارت ديگر مجرور واقع شدنش كم بوده ولى نصبش كثير و بسيار است بلكه جزولى نصب را واجب دانسته است .
و شلوبين كه استاد مصنّف است گفته :
در اين رأى احدى برجزولى پيشى نگرفته است يعنى اوّلين كسى كه نصب مصدر مزبور را واجب دانسته جزولى مىباشد .
مصنّف گويد :
در مصدرى كه با الف و لام همراه است عكس حكم مزبور ثابت است .
شارح گويد :
يعنى در مصدرى كه محلّى به الف و لام باشد بسيار اتّفاق مىافتد كه با لام جارّه استعمال شده و مجرور مىباشد و قهرا نصبش كم است .
مصنّف گويد :
و برهمين حكم قول برخى از اهل لسان را انشاد و قرائت كردهاند و آن عبارتست از :
لا اقعد الجبن عن الهيجاء * و لو توالت زمر الاعداء
شارح گويد :
كلمه « الجبن » بنصب يعنى « خوف » و تقديرش لاجل الجبن مىباشد .
و لفظ « هيجاء » با الف ممدوده يعنى حرب و جنگ و البتّه قرائت آن با الف مقصوره نيز جايز است .
و « زمر » بضمّ زاء و فتح ميم جمع « زمره » يعنى جماعت و گروهى از مردم .
شاهد در كلمه « الجبن » است كه مصدر با الف و لام بوده و منصوب استعمال شده و اين نصب قليل است .