بين نميباشد چنانچه در مثال « لزهد ذا قنع » كلمه « زهد » واجد تمام شروط سهگانه هست ولى معذلك با لام حرف جرّ استعمال شده است پس معلوم مىشود دخول جارّ با وجود شروط جائز است و بايد توجّه داشت كه جواز دخول جارّ برمفعول له با وجود شروط داراى اقسامى است كه مصنّف در عبارات آتيه به آنها اشاره نموده است .
قوله : ما فعل لاجله فعل مذكور : ضمير در « لاجله » به ماء موصوله راجع بوده و كلمه « فعل مذكور » نائب فاعل است براى « فعل » .
قوله : حالكونه مفعولا له : ضمير در « حالكونه » به « المصدر » راجع است .
قوله : ابان : يعنى اظهر ( آشكار كند ) .
قوله : و هو بما يعمل فيه : ضمير « هو » و « فيه » به مفعول له راجع هستند .
قوله : و هو الفعل : ضمير « هو » به ما يعمل فيه راجع است .
قوله : ان شرط ممّا ذكر : يعنى ان شرط من الشّروط المذكور .
قوله : فاجرره باللّام : ضمير منصوبى در « اجرره » به مصدر راجع است .
قوله : و هو من و فى : ضمير « هو » به ما يفهم التّعليل راجع است .
قوله : كلّما ارادو ان يخرجوا الخ : آيه ( 22 ) از سوره حجّ .
قوله : ثمّ جواز ذلك : مشار اليه « ذلك » عدم امتناع جرّ با وجود شروط مىباشد .
متن : « 301 »
و قلّ أن يصحبها المجرّد * و العكس فى مصحوب أل و أنشدوا
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
قلّ : فعل ماضى ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، ثلاثى مجرّد ، مضاعف ، از باب ضرب ، يضرب ، لازم ، معلوم ، مبنى .