تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 774

مساهمون:

ص٧٧٤
نيز بايد مضموم خواند و آن را كسره دهيم همزه نيز مكسور تلفظ مىشود . قوله : و هو على وزن افتعل الخ : ضمير « هو » به كلّ ثلاثى راجع است . قوله : فيجوز فيه كسر التّاء : يعنى فيجوز فى كلّ واحد من انقاد ، و اختار . قوله : على حسب اللّفظ بهما : ضمير در « بهما » به تاء و قاف راجع است . متن : « 250 »
و قابل من ظرف او من مصدر * أو حرف جرّ بنيابة حرى
تجزيه و تركيب واو : استينافيّه . قابل : اسم فاعل ، مفرد ، نكره ، مبتداء و عامل بودنش در جارّ و مجرور مسوّغ ابتدائيّت آن مىباشد . من : حرف جارّ ، به معناى تبيين . ظرف : مجرور به « من » ، متعلّق به « قابل » . او : عاطفه . من مصدر : جارّ و مجرور ، متعلّق به قابل ، معطوف به من ظرف . او : عاطفه . حرف : مضاف ، معطوف به مصدر . جرّ : مضاف اليه براى « حرف » . باء : حرف جارّ ، عامل ، مبنى . نيابة : مصدر ، مجرور به « باء » متعلّق به حرى . حرى : صفت مشبهه ، خبر است براى قابل . ترجمه : ظرف يا مصدر يا حرف جرّى كه براى نيابت از فاعل قابليّت دارند شايسته هستند كه از آن نيابت كنند .