تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 509

مساهمون:

ص٥٠٩
ترجمه : و آنچه غير از مكتفى بمرفوع است ناقص مىباشد ، و در فتئ و ليس و زال دائما و پيوسته ناقص بودن تبعيّت شده است . شرح عربى : و ما سواه ، اى سوى المكتفى بالمرفوع ، ناقص ، يحتاج الى المنصوب . و النّقص فى فتئ ، و ، ليس ، و ، زال الّتى مضارعها يزال ، دائما قفى ، اى تبع . و امّا زال الّتى مضارعها يزول فانّها تامّة نحو : زالت الشّمس . ترجمه و شرح : مصنّف گويد : آنچه غير از مكتفى بمرفوع است ناقص مىباشد . شارح گويد : ضمير مجرورى در « سواه » به مكتفى بمرفوع راجع است و مراد از « ناقص » اينستكه نياز به منصوب دارد چنانچه تفصيل آن گذشت . مصنّف گويد : در سه فعل : فتئ و ليس و زال دائما نقص تبعيّت شده است . شارح گويد : يعنى اين سه فعل دائما ناقصه بوده و غير از مرفوع به منصوب نيز محتاج مىباشند . و بايد توجّه داشت مقصود از « زال » آنست كه مضارعش يزال است يعنى اينفعل پيوسته ناقص مىباشد . و امّا « زال » كه مضارعش يزول است تامّه مىباشد مانند : زالت الشّمس يعنى انطلقت الشّمس . قوله : فانّها تامّه : و معناى آن معدوم شدن ذات يا صفت شيئى مىباشد . متن : « 152 »
و لا يلى العامل معمول الخبر * الّا اذا ظرفا اتى او حرف جرّ