نازل گرديد .
امسى : يعنى در شب داخل گرديد مانند : فسبحان اللّه حين تمسون يعنى منزّه است خداوند در وقتى كه بشب داخل مىشويد .
اصبح : يعنى در صبح داخل گرديد مانند : فسبحان اللّه حين تصبحون يعنى منزّه است خداوند در وقتى كه بصبح داخل مىشويد .
دام : يعنى بقى مانند خالدين فيها ما دامت السّموات و الارض يعنى در آن مخلّد و جاويدان هستند تا زمانيكه آسمانها و زمين باقى مىباشند .
متن : « 151 »
و ما سواه ناقص و النّقص فى * فتئ ليس زال دائما قفى
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
ما : موصوله ، مبتداء .
سوى : ظرف مكان ، متعلّق به استقرّ ، صله براى « ما » ، مضاف .
ه : مضاف اليه براى « سوا » مىباشد .
ناقص : اسم فاعل ، خبر است براى « ما » .
واو : عاطفه .
النقص : مصدر ، معرف بالف و لام ، مبتداء .
فى : حرف جارّه .
فتئ : مجرور به فى ، متعلّق به « قفى » .
ليس : معطوف است به « فتئ » بحذف عاطف چنانچه « زال » نيز چنين مىباشد .
دائما : حال است از ضمير نائب فاعلى در « قفى » .
قفى : ماضى مجهول ، ثلاثى مجرّد ، خبر است از « النقص » .