قوله : و الجامد : مانند فعل « نعم » در نعم الفتى .
قوله : و حصره : ضمير مجرورى به مصنّف راجع است .
قوله : امّا جرى : كلمه « جرى » يعنى مشى و سلوك نمودن .
قوله : لاتيانه مجرورا به من : ضمير مجرورى در « لاتيانه » به فاعل برمىگردد .
قوله : اذا كان نكرة : ضمير در « كان » به فاعل برمىگردد .
قوله : و بالباء : يعنى مجرورا بالباء .
قوله : للاعمّ من مرفوعى اللّفظ : همچون اتى زيد .
قوله : و المحلّ : مانند ما جائنى من احد كه « احد » اگرچه لفظا مجرور است ولى محلّا بملاحظه اينكه فاعل قرار گرفته مرفوع است .
متن : « 226 »
و بعد فعل فاعل فان ظهر * فهو و الّا فضمير استتر
تجزيه و تركيب
واو : عاطفه .
بعد : ظرف ، متعلّق به « استقرّ » خبر مقدّم ، مضاف .
فعل : مضاف اليه براى « بعد » .
فاعل : اسم ، نكره ، مبتداء مؤخّر ، و مجوّز ابتداء به آن تقديم خبرش كه ظرف است مىباشد ، و تقدير كلام : فاعل استقرّ و ثابت بعد فعل .
فاء : عاطفه .
ان : حرف شرط .
ظهر : فعل ماضى ، از ثلاثى مجرّد باب منع ، يمنع ، فعل شرط ، محلّا مجزوم .
فاء : رابطه جواب .