قوله : فهو به : ضمير « هو » به مفعول دوّم « ارى » و « اعلم » راجع بوده و ضمير در « به » به مفعول دوّم « كسى » برمىگردد .
قوله : فانّه جائز فيه : ضمير در « فانّه » به تعليق و در « فيه » بمفعول « ارى » و « اعلم » راجع است .
قوله : و ان لم يجز فى ثانى مفعولى الخ : ضمير در « لم يجز » به تعليق برمىگردد .
قوله : ربّ ارنى كيف تحيى الموتى : آيه ( 260 ) از سوره بقره .
متن : « 224 »
و كارى السّابق نبّاء اخبرا * حدّث انباء كذاك خبّرا
تجزيه و تركيب
واو : به معناى استيناف ، حرف غير عامل .
كاف : حرف جارّ .
ارى : مجرور به كاف ، متعلّق به استقرّ ، موصوف ، خبر مقدّم .
ال : موصوله .
سابق : صله براى « ال » ، صفت براى « ارى » .
نباء : مبتداء مؤخّر .
اخبرا : معطوف به « نباء » بحذف عاطف و همچنين است « حدّث » و « انباء » .
كاف : جارّه .
ذاك : اسم اشاره ، مشار اليهش « نبّاء » مىباشد ، مجرور بكاف ، متعلّق باستقرّ خبر مقدّم .
خبّرا : مبتداء مؤخّر .
ترجمه :
و مانند « ارى » كه سابقا ذكر مىشد نبّاء و اخبر و حدّث و انباء و