شاهد در « انّى » است كه چون در محلّ حال قرار گرفته لازمست همزهاش مكسور خوانده شود .
كلمه « ذوامل » يعنى مؤمّل و آرزومند .
سپس مصنّف گويد :
بعد از فعلى كه بواسطه « لام » تعليق شده باشد علماء هنوز « انّ » را كسره مىدهند مانند : اعلم انّه لذوتقى
شارح گويد :
و : اگر « انّ » بعد از فعل قلبى كه بواسطه لام معلّقه از عمل تعليق شده قرار گيرد مىبايد همزهاش را كسره داد مانند : اعلم انّه لذوتقى ( بدان او صاحب تقوى و پرهيزكارى است ) .
شاهد در « انّه » است كه همزهاش مكسور بوده زيرا بعد از « اعلم » كه از افعال قلب بوده و بواسطه « لام » از عمل تعليق شده قرار گرفته است .
ز : و همچنين زمانيكه « ان » با اسم و خبرش صفت براى ما قبلش باشد همزهاش را بايد كسره داد مانند :
مررت برجل انّه فاضل ( گذشتم به مردى كه اين صفت داشت فاضل بود ) .
شاهد در « انّه فاضل » است كه چون صفت براى « رجل » قرار گرفته مىبايد بكسر همزه قرائت شود .
ح : در جائى كه « انّ » با اسم و خبرش ، خبر باشد از اسم ذات مانند :
زيد انّه فاضل ( زيد محقّقا فاضل است ) .
شاهد در « انّه فاضل » است كه چون خبر از اسم ذات يعنى « زيد » قرار گرفته لازم است همزهاش مكسور قرائت شود .
موارد جواز فتح و كسر همزه
مصنّف گويد :
بعد از اذاء فجائيّه يا بعد از قسمى كه لام بعدش نيست همزه « انّه » به دو