تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 581

مساهمون:

ص٥٨١
اعلم : فعل امر حاضر . انّه : حرف مشبهة بالفعل با اسمش . لام : ابتدائيّه ( لام معلّقه ) . ذو : مضاف ، خبر براى « انّ » . تقى : مضاف اليه و جمله « انّه لذوتقى » سدّ مسدّ مفعولين مىباشد . ترجمه : اهل لسان بعد از فعليكه بواسطه « لام » از عمل معلّق شده « انّ » را كسره داده‌اند مانند قول شما كه مىگوئى : اعلم انّه لذوتقى . متن : « 181 »
بعد اذا فجائة او قسم * لا لام بعده بوجهين نمى
تجزيه و تركيب بعد : ظرف ، متعلّق به « نمى » ، مضاف . اذا : مضاف اليه براى « بعد » موصوف . فجائة : صفت براى « اذا » . او : عاطفه . قسم : معطو به « اذا » موصوف . لا : براى نفى جنس . لام : اسم « لاء » و خبرش كه موجود است محذوف مىباشد . بعده : مضاف و مضاف اليه ، متعلّق است به « موجود » و جمله « لا » با اسم و خبرش صفت است براى « قسم » . بوجهين : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « نمى » . نمى : فعل ، ماضى ، به صيغه مجهول ، از ثلاثى مجرّد . ترجمه : بعد از « اذا » فجائيّه يا قسمى كه بعدش لام نيست دو وجه به « انّ »