اسم فعل است حال مىگوئيم :
همچنين است اگر دلالت برماضى كرده و علامت آن را نپذيرد يا برزمان حال و آينده دالّ بوده امّا « لم جازمه » را قبول نكند يعنى در اين فرض نيز همچون فرض گذشته كلمه مذكور اسم فعل است نه فعل .
قوله : قاله المصنّف فى عمدته : ضمير منصوبى در « قاله » به مطلبى راجع است كه در ذيل تتمّه نقل شد .
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 79
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٩