قوله : بان يجوز كلّما وجد فيه الافادة : ضمير در « يجوز » به ابتداء بنكره برمىگردد .
قوله : كان يكون فيها معنى التّعجّب : ضمير در « فيها » به نكره برمىگردد .
قوله : او تكون دعاءا : ضمير در « تكون » به نكره راجع است .
قوله : سلام على آل ياسين : سوره صافات آيه ( 130 ) .
قوله : و ويل للمطفّفين : سوره مطفّفين آيه ( 1 ) .
متن : « 128 »
و الاصل فى الاخبار ان تؤخّرا * و جوّزوا التّقديم اذ لا ضررا
تجزيه و تركيب
واو : استينافيّه
الاصل : مبتداء
فى الاخبار : جار و مجرور ، متعلّق به « اصل » .
ان : ناصبه
تؤخّرا : فعل مضارع منصوب ، و ضمير فاعلى به « الاخبار » راجع است و الف آخرش اطلاقى است .
واو : عاطفه .
جوّزوا : فعل ماضى ، و ضمير فاعلى آن به ادباء راجع است .
التّقديم : مفعول براى « جوّزوا » .
اذ : ظرفيّه ، متعلّق به « جوّزوا » و ممكنست به معناى « تعليل » باشد .
لا : نافيّه
ضررا : اسم لاء و خبرش حاصل است كه محذوف مىباشد .
ترجمه :
اصل در خبرها اينستكه از مبتداءها مؤخّر واقع شوند ولى ادباء تقديم خبر برمبتداء را نيز در وقتى كه ضررى متوجّه نشود تجويز كردهاند .