شارح گويد :
يعنى نون از تثنيه دو اسم اشاره يكى « ذا » و ديگرى « تا » بتشديد خوانده شده است :
امّا نون « ذان » مانند آنچه در آيه ( 32 ) از سوره قصص آمده :
فذ انّك برهانان .
شاهد در « ذانّك » است كه نونش مشدّد مىباشد .
و امّا نون « تان » مانند آنچه در آيه ( 27 ) از سوره قصص وارد شده :
احدى ابنتىّ هاتينّ .
شاهد در « هاتينّ » است كه نونش بتشديد وارد شده .
مصنّف گويد :
وجه تشديد نون تثنيه در اسم موصول و اشاره تعويض مىباشد .
شارح گويد :
يعنى تشديد را در اسم موصول عوض از ياء محذوفه و در اسم اشاره بدل از الف حذف شده قرار دادهاند .
سپس مىافزايد :
و گاهى نون از « الّذين » و « اللّتين » حذف مىشود .
امّا « الّذين » مانند آنچه در كلام اخطل وارد شده :
أبنى كليب انّ عمّى اللّذا * قتلا الملوك و فكّكا الاغلالا
يعنى اى قبيله بنى كليب بدرستيكه دو عموى من كسانى هستند كه سلاطين و پادشاهان را كشته و غلها و زنجيرها را از اسرا بازكرده و ايشان را نجات دادند .
شاهد در « اللّذا » است كه نونش حذف شده .
و امّا « اللّتين » مانند آنچه در كلام اخطل نيز وارد شده :
هما اللّتا لو ولدت تميم * لقيل فخر لهم صميم
يعنى : آن دو زن كسانى هستند كه اگر قبيله بنى تميم آنها را زائيده