ابنى كليب انّ عمّى اللّذا .
و قوله :
مهما اللّتا لو ولدت تميم .
ترجمه و شرح :
مصنّف گويد :
در وقت تثنيه بستن الّذى و الّتى ياء ثابت نمانده و حذف مىشود پس علامت تثنيه را نبايد پهلوى « ياء » درآورد بلكه پهلوى آنچه ياء بعد از آن قرار گرفته بايد قرار داد .
شارح گويد :
حرفى كه ياء پهلويش واقع شده در « الّذى » ذال و در « الّتى » تاء مىباشد بنابراين پس از آوردن علامت تثنيه يعنى الف و نون « ذال » و « تا » بخاطر آن مفتوح مىشوند .
سپس مصنّف گويد :
نون از ايندو كلمه را در وقت تثنيه بودن اگر تشديد دهى ملامت و سرزنشى برتو نيست .
شارح گويد :
مقصود نون تثنيه است كه با الف و يا ياء مىآيد چنانچه مذهب اهل كوفه چنين بوده و مصنّف نيز آن را اختيار كرده است .
و وجه عدم سرزنش و ملامت اينستكه تشديد دادن نون تثنيه كار جايزى مىباشد چنانچه در آيه ( 16 ) از سوره نساء چنين آمده : و اللّذانّ يأتيانها منكم .
شاهد در نون « اللّذان » است كه مشدّد مىباشد .
و نيز در آيه ( 29 ) از سوره فصّلت چنين وارد شده : ربّنا ارنا اللّذينّ .
شاهد در نون « اللّذين » است كه مشدّد قرائت شده .
پس از آن مصنّف گويد :
و همچنين نون از « ذين » و « تين » نيز تشديد داده شده است .
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٤