و در غير اينمواضع كه مقصود فعل ماضى و ظرف و صفات است استتار ضمير جايز مىباشد .
قوله : و ذلك فى مواضع : مشار اليه « ذلك » استتار وجوبى ضمير مىباشد .
قوله : و هو الماضى : ضمير « هو » به ماعدا هذه راجع است و مثال استتار ضمير در فعل ماضى مانند : زيد ضرب كه ضمير « هو » در آن مستتر است .
قوله : و الظّرف : مانند : زيد فى الدّار كه در متعلّق « فى الدّار » يعنى استقرّ ضميرى است كه به زيد راجع مىباشد .
قوله : و الصّفات : مانند جائنى زيد الكريم ، كه در « الكريم » يعنى صفت « زيد » ضمير « هو » مستتر است كه بموصوف يعنى « زيد » عود مىكند .
متن : « 61 »
و ذو ارتفاع و انفصال انا هو * و انت و الفروع لا تشتبه
تجزيه و تركيب
ذو ارتفاع : مضاف و مضاف اليه ، خبر مقدّم .
و انفصال : معطوف است به « ارتفاع » .
انا : مبتداء مؤخّر است .
هو : معطوف است به « انا » بحذف عاطف و همچنين است « انت » .
و : عاطفه .
الفروع : مبتداء .
لا تشتبه : به صيغه فعل نهى ، خبر است براى « الفروع » .
ترجمه :
و ضمير مرفوع و منفصل عبارتست از : انا ، هو و انت و فروع اين الفاظ را