قوله : و من معه : يعنى و من مع المتكلّم .
قوله : بلنا المنح : يعنى ما مىرسيم به عطاء و بخشش .
قوله : و هو تاء الفاعل الخ : ضمير « هو » به « ما عدا » راجع است .
قوله : كاينة : يعنى مىباشند .
قوله : لما غاب و غيره : ضمير در « غيره » به ما غاب عود مىكند .
قوله : و المراد به المخاطب : ضمير در « به » به غيره راجع است .
متن : « 60 »
و من ضمير الرّفع ما يستتر * كافعل اوافق نغتبط اذ تشكر
تجزيه و تركيب
من : جارّه به معناى تبعيض .
ضمير : مضاف ، مجرور به من ، متعلّق به استقرّ ، خبر مقدّم .
الرّفع : مضاف اليه .
ما : موصوله ، مبتداء .
يستتر : فعل مضارع معلوم ، صله است براى « ما » .
كافعل : يعنى كقولك : افعل .
اوافق : معطوف است به « افعل » بحذف عاطف .
نغتبط : معطوف است به « اوافق » بحذف عاطف .
اذ : ظرفيّه ، متعلّق است به « تشكر » .
تشكر : به صيغه فعل مضارع مخاطب .
ترجمه :
برخى از ضمائر مرفوع مستتر گرفته مىشوند مانند آنچه در « افعل » و « اوفق » و « نغتبط » و « تشكر » مىباشد .