ضمير در [ بها ] به بئرعود مىكند .
قوله : فوقع فمات : ضمائر فاعلى به غير راجع مىباشند .
قوله : امّا لو دخل به غير اذنه : ضمير در [ دخل ] به غير و در [ اذنه ] به صاحب منزل راجعست .
قوله : فوقع فيها : ضمير در [ وقع ] به داخل و در [ فيها ] به بئر راجعست .
قوله : فلا ضمان : يعنى صاحب منزل نه ضامن نفس بوده كه قصاصش كنند و نه ديه .
قوله : و ان وضعها لاجل وقوعه : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير فاعلى در [ وضعها ] به صاحب منزل و ضمير مفعولى به بئر و در [ وقوعه ] به داخل راجعست .
قوله : كما لو وضعها لللّصّ : ضمير فاعلى در [ وضعها ] به صاحب منزل راجع بوده و ضمير مفعولى به بئر راجعست .
قوله : فالتقمه الحوت : كلمه [ التقم ] يعنى بلعيد .
قوله : اذا قصد القام الحوت : ضمير در [ قصد ] به ملقى راجع است .
قوله : او كان وجوده و التقامه : ضمير در [ وجوده ] و [ التقامه ] به حوت راجع است .
قوله : فاتّفق ذلك : مشار اليه [ ذلك ] القام الحوت مىباشد .
قوله : ضمنه ايضا : ضمير فاعلى در [ ضمنه ] به ملقى و ضمير مفعولى به مجنى عليه راجعست و مقصود از ضمان اين است كه وى را قصاص ميكنند
قوله : و فعل الحوت امر زايد عليه : ضمير در [ عليه ] بالقاء راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 41
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤١