قوله : اى كابس على البدن : كلمه [ كابس ] يعنى فرورونده
قوله : خنقه : فشردن گلو را گويند :
قوله : و لم يرخ عنه : ضمير فاعلى در [ لم يرخ ] به قاتل و ضمير مجرورى در [ عنه ] به مقتول راجعست و كلمه [ لم يرخ ] يعنى ريسمان را شل نكرد .
قوله : او بقى المخنوق ضمنا : كلمه [ ضمن ] يعنى مستمرا و باقيا على ذلك الحال .
قوله : و مات بذلك : مشار اليه [ ذلك ] خنق مىباشد .
قوله : او طرحه فى النّار : ضمير فاعلى به [ قاتل ] و ضمير مفعولى به [ مقتول ] راجعست .
قوله : فمات منها : كلمه [ من ] به معناى لام تعليل است يعنى به علّت آتش و بسبب آن بميرد و ممكنست ناشئه بوده يعنى موتش ناشى از آتش شده باشد .
قوله : الّا ان يعلم قدرته على الخروج : ضمير در [ قدرته ] بواقع در آتش راجع است .
قوله : لقلّتها : يعنى لقلّة النّار .
قوله : او كونه فى طرفها : ضمير در [ كونه ] به واقع در آتش راجع است و ضمير در [ طرفها ] به آتش برگشته و مقصود از طرف آتش كنار آن مىباشد .
قوله : يمكنه الخروج بادنى حركة : ضمير در [ يمكنه ] به واقع در آتش راجعست .
قوله : فيترك : يعنى ادنى حركت را ترك كرد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 27
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧