قسم مىباشد .
قوله : مطلقا : چه از حال و واقع امر مطّلع بوده و چه از آن بىاطلّاع باشند .
قوله : و ان بذلها قومه : ضمير مؤنث در [ بذلها ] بايمان راجع بوده و ضمير در [ قومه ] به مدّعى برمىگردد .
قوله : احلف المنكر و قومه خمسين يمينا : ضمير فاعلى در [ احلف ] به مدّعى و ضمير مجرورى در [ قومه ] بمنكر راجعست .
قوله : يمينا ببرائته : ضمير مجرورى بمنكر راجعست .
قوله : او بعضه : يعنى بعض الحلف .
قوله : الزم الدّعوى : كلمه [ الزم ] به صيغه مجهول بوه و ضمير نائب فاعلى بمنكر عود مىكند .
قوله : و ان بذلها قومه : ضمير منصوبى در [ بذلها ] بايمان و در [ قومه ] بمنكر راجعست .
قوله : الى المنكر بنكوله : يعنى بنكول المدّعى .
قوله : فلا تعود اليه : ضمير در [ تعود ] به يمين و در [ اليه ] به مدّعى راجعست .
قوله : كما لا تعود من المدّعى الى المنكر : ضمير در [ لا تعود ] به يمين راجعست .
قوله : بعد ردّها عليه : يعنى بعد از ردّ منكر بمدعى دوباره بمنكر برنمىگردد ، بنابراين ضمير در [ ردّها ] به يمين و در [ عليه ] به منكر راجع است .
مثلا زيد مدّعى است كه از عمرو [ 1000 ] تومان مىخواهد و عمرو منكر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 222
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٢