تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١
قتل از مصاديق قتل عمدى است كه ضاربش را بايد قصاص نمود .

اشكال مرحوم شارح

مرحوم شارح در مقام انتقاد بفرمود مصنف ( ره ) مىفرماين : تقرير مزبور مورد اشكال و انتقاد است زيرا فرض كلام در جائيستكه ضارب اوّلا قصد قتل نداشته و ثانيا نفس فعل يعنى زدن غالبا از اسباب قتل نمىباشد و مجرّد سبب شدن آن كافى در تحقق عمد نيست همانطورى كه موت مضروب اگر بواسطه زدن با چوب غير ضخيم اتّفاق بيافتد گفته شد قتل عمدى نبوده و ضارب را نمىتوان قصاص كرد .

توجيه براى كلام مرحوم مصنف

اگر در مقام توجبه عبارت مصنف عليه الرحمه گفته شود : عبارت ايشان : و كذا لو ضربه دون ذلك بوده و بدنبالش [ من غير ان يقصد قتله ] نيامده و اين جمله را شارح ( ره ) اضافه فرمودند ، لذا ممكنست مقصود ايشان صورتى باشد كه ضارب با زدن ياد شده قصد قتل مضروب را داشته و در اين صورت صحيح است بگوئيم قتل اتفاق افتاده عندى است و قاتلش را بايد قصاص كرد .

جواب شارح ( ره ) از توجيه مذكور

شارح عليه الرحمه در جواب از اين توجيه مىفرماين : قطعا مقصود مصنف فرض زبور نيست زگرا اگر ضارب به قصد قتل