كنند مگر آنكه ديه دو انگشت را بوى ردّ كرده پس از آن بقطع انگشتانش مبادرت ورزند .
پس از آن مىفرماين :
در اينكه زن بتواند در فرض مزبور تنها قطع چهار انگشت با ردّ ديه دو انگشت مىباشد ، دو احتمال وجود دارد :
احتمال اوّل : آنكه بگوئيم زن حق آن را دارد كه فقط بر قطع دو انگشت اكتفاء نمايد .
احتمال دوّم : وى چنين حقّى نداشته بلكه وظيفهاش منحصرا آن است كه هرچهار انگشت را قطع كرده و سپس ديه دو تا از انگشتان را بمرد ردّ كند و اگر نخواست فقط مىتواند ديه انگشتان قطع شده خود را بگيرد .
منشأ و دليل احتمال اول
دليل احتمال اوّل آن است كه :
هم مقتضى براى آن وجود داشته و هم مانع مفقود است :
امّا وجود مقتضى : اگر مرد تنها دو انگشت زن را قطع كند زن حق دارد به قطع دو انگشت مرد مبادرت ورزد حال اگر مرد بيش از دو انگشت زن را ببرّد بطريق اولى حق مزبور براى زن محفوظ مىباشد .
و امّا فقدان مانع : اينكه مرد دو انگشت اضافه از زن قطع نموده جنايت زائدى محسوب مىشود لذا از ثبوت آنچه به قطع دو انگشت اوّل ثابت شد هرگز ممانعت نمىكند
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 100
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٠