شدند كه دوّمى پس از تمام شدن شهادت اوّلى و سوّمى به مجرّد اتمام شهادت دوّمى و به همين ترتيب شهود بعدى وارد مجلس گرديدند .
قوله : بحيث لم يحصل التأخير : يعنى تأخير شهادات از يكديگر .
قوله : فعلى الاوّل يحدّون : يعنى بنابر قول اوّل شهود را حدّ مىزنند چون زنا با شهادتشان ثابت نشده .
قوله : و هنا بطريق اولى : مشار اليه [ هنا ] فرضى استكه مرحوم شارح فرمود يعنى آنجائى كه شهود يكى پس از ديگرى وارد شده به نحوى كه ورود هركدام در مجلس متّصل باشد به اتمام شهادت قبلى .
قوله : و على الثانى : يعنى و على القول الثانى .
قوله : يحتمل القبول : يعنى قبول شهادت .
قوله : و عدمه : ضمير مجرورى به قبول راجعست .
قوله : نظرا الى فقد شرط الاجتماع : اضافه [ شرط ] به [ اجتماع ] بيانيه است زيرا نفس اجتماع شرط مىباشد و اينعبارت دليل عدم قبول شهادت مىباشد .
قوله : و انتفاء العلّة الموجبة للاجتماع : اشاره است به دليل قبول شهادت و حاصل مراد اينست كه :
اساسا اجتماع شهود را براى به اين جهت شرط و اعتبار كردهاند كه اگر در شهادتشان خللى بود كه شرعا با آن زنا ثابت نشد بلادرنگ در همان مجلس و بدون تأخير آنها را بعنوان اينكه قذف كردهاند حدّ بزنند چه آنكه اگر اجتماع شرط نباشد ممكن است بين شهادت هريك ساعتها فاصله باشد و بدين ترتيب اگر اوّلى به وسيله شهادت غير معتبرش
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 66
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٦