شهادت دهند كه در چنين موردى لازم است ديگران قيدى مخالف با آنها نياورند .
قوله : و لا بدّ مع ذلك كلّه : مشار اليه [ ذلك ] بودن چهار شاهد و شهادتشان به معاينه بدون علم به سبب تحليل مىباشد .
قوله : من اتّفاقهم على الفعل الواحد : ضمير در [ اتفاقهم ] به شهود راجعست و مقصود از واحد بودن فعل اينست كه همگى از نظر شهادت به كيفيّت وقوع فعل باهم اتّفاق و اتّحاد داشته باشند .
قوله : فلو اختلفوا فى احدها : ضمير در [ احدها ] به فعل و زمان و مكان راجع است .
قوله : و ظاهر كلام المصنف و غيره : يعنى و غير مصنف ( ره ) .
قوله : انّه لا بدّ من ذكر الثلاثة : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد و مقصود از [ الثلاثة ] فعل و مكان و زمان راجعست .
قوله : و الاتفاق عليها : يعنى و الاتفاق على الثلاثة .
قوله : فلو اطلقوا : يعنى تمام شهود شهادتشان عارى از ذكر سه امر مذكور بود .
قوله : او بعضهم : يعنى بعضى از آنها شهادتشان عارى و مطلق و برخى مقيّد باشد .
قوله : و ان لم يتحقّق الاختلاف : زيرا از دو حال خارج نيست :
الف : آنكه همگى بطور مطلق شهادت مىدهند .
ب : آنكه بعضى مطلق و برخى بطور مقيّد شهادت دهند .
پرواضح است كه در هيچيك از ايندو صورت شهادتها باهم اختلاف ندارند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 60
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠