تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 371

مساهمون:

ص٣٧١
عليه السلام أن عليا عليه السلام كان يقول من تعلم شيئا من السحر كان آخر عهده بربه و حده القتل إلا أن يتوب و قد تقدم في كتاب البيع تحقيق معنى السحر و ما يحرم منه .

[ حد ساحر ]

شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ق : ساحر را بايد كشت در صورتى كه مسلمان باشد و اگر كافر بود بايد تعزيرش نمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ ساحر ] كسى است كه عمل سحر مىنمايد ولو آن‌كه آن را حلال نداند . سپس در ذيل [ ان كان ] مسلما و يعزّر الكافر ] مىفرماين : دليل اين حكم فرموده حضرت نبوىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم استكه فرموده‌اند : ساحر مسلمين را بايد كشت و ساحر كفّار را نبايد مقتول ساخت . محضرت مباركش عرض شد : اى پيامبر خدا چطور ساحر كفّار را نبايد كشت ؟ حضرت فرمودند : زيرا كفرى كه در او هست بزرگتر از عمل سحرش مىباشد . و دليل ديگر آنكه : سحر با شرك هموش و مقارن هم هستند ، پس همانطوريكه شرك موجب قتل است سحر نيز كه معادل و مقرون آن محسوب مىشود همچنين مىباشد . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : و اگر پيش از آنكه حدّ را بر ساحر اقامه كنند از فعل حراميكه مينمايد