قوله : الّا انّ يدّعى الاكراه : ضمير فاعلى در [ يدّعى ] به قاذف راجع است .
قوله : فينتفى حدّه : يعنى حدّ احد الجانبين .
متن :
و من نسب الزنا إلى غير المواجه كالأمثلة السابقة فالحد للمنسوب إليه و يعزر للمواجه أن تضمن شتمه و أذاه كما هو الظاهر في الجميع .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
كسى كه زنا را به غير مواجه نسبت دهد حدّى كه بذمّه قاذف مىآيد بابت نسبتى است كه به منسوب اليه داده و بخاطر مواجه لازم است تعزير گردد مشروط به اينكه نسبتش متضمن ناسزا و اذيّت در حقّ مواجه باشد .
شارح ( ره ) در ذيل [ و من سنب الزّنا الى غير المواجه ] ميفرمايند :
همچون مثالهاى گذشته نظير [ زنى بك ابوك ] يا [ يابن الزّانى ] .
و در دنبال [ ان تضمّن شتمه و اذاه ] مىفرماين :
چنانچه در جميع امثله سابق امر چنين مىباشد .
قوله : ان تضمن شتمه : ضمير فاعلى در [ تضمّن ] به نسبة الزّنا الى الغير راجع بوده و ضمير مجرورى در [ شتمه ] به مواجه عود مىكند .
قوله : و اذاه : معطوف است به [ شتمه ] و ضمير مجرورى در آن به مواجه برمىگردد .
متن :
و لو قال لامرأة : زنيت بك احتمل الإكراه فلا يكون قذفا لها لأن المكره غير زان ، و مجرد الاحتمال كاف
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 292
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٢