مادر راجع است .
قوله : و يثبت الحدّ لهما : ضمير در [ لهما ] به پدر و مادر برمىگردد .
قوله : و لانّه الظّاهر عرفا : ضمير در [ لانّه ] به اسناد زنا به پدر و مادر راجعست .
قوله : كونه قذفا للام : ضمير در [ كونه ] به [ ولدت به من الزّنا ] برمىگردد .
قوله : لاختصاصها بالولادة : ضمير در [ لاختصاصها ] به امّ راجع است .
قوله : و يضعّف : ضمير نائب فاعلى بقول مقابل ظاهر راجعست .
قوله : بانّ نسبته اليهما واحدة : ضمير در [ نسبته ] به تولّد و در [ اليهما ] به پدر و مادر برمىگردد .
قوله : و الاحتفال قائم فيهما بالشّبهة : ضمير در [ فيهما ] به پدر و مادر راجعست .
قوله : فلا يختص احدهما به : ضمير در [ احدهما ] به پدر و مادر و در [ به ] به قذف برمىگردد .
قوله : بانتفاعه : ضمير در [ بانتفائه ] به حدّ و در [ لهما ] به پدر و مادر برمىگردد .
قوله : و هو دارء للحدّ : ضمير [ هو ] به احتمال برمىگردد .
قوله : اذ هو شبهة : ضمير [ هو ] به احتمال برمىگردد .
قوله : و الاقوى الاوّل : مقصود از [ الاوّل ] قولى است كه طبق آن قاذف دو حدّ بايد بخورد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 291
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩١