را در مرتبه سوّم مىكشند چنانچه در عبارت مرحوم مصن نسبت بايندو اينطور آمده است .
قوله : و ظاهرهم هنا : ضمير جمع به [ فقهاء ] راجع بوده و مشار اليه [ هنا ] مورد مساحقه مىباشد .
متن :
و لو تابت قبل البينة سقط الحد لا إذا تابت بعدها و يتخير الإمام لو تابت بعد الإقرار كالزنا و اللواط .
فرع
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
اگر زن مساحقهكننده پيش از شهادت بيّنه و شاهد از فعل انجام داده توبه كند حدّ از وى ساقط مىشود و اگر بعد از اقرار توبه كند امام معصوم عليه السلام در عف و اجراء حدّ بر او مخيّر است .
شارح ( ره ) در ذيل [ سقط الحدّ ] مىفرماين :
نه زمانى كه وى بعد از شهادت بيّنه توبه كند چه آنكه در اين صورت حدّ ساقط نمىگردد .
و پس از [ و لو تابت بعدد الاقرار ] مىافزايند :
چنانچه حكم در باب زنا و لواط همينطور است كه اگر زانى و لائط پس از اقرار به اين دو فعل توبه كنند امام عليه السلام در عفو و اجراء حدّ مخيّر است .
قوله : و لو تابت : يعنى مساحقهكننده .
قوله : اذا تابت بعدها : ضمير در [ تابت ] به مساحقهكننده و در [ بعدها ] به بيّنه برمىگردد .
متن :
و تعزر الأجنبيتان إذا تجردتا تحت إزار بما لا يبلغ
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 266
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٦٦