تنبيه
مرحوم مصنف مورد بحث را مقيّد نمودند به اينكه تعداد تازيانهها از صدتا تجاوز نكند ، بايد بگوئيم :
جهتش آنست كه عدد صد بيشترين حدّى است كه در شرع انور براى ارتكاب گناهان معيّن شده و آن حدّ زنا مىباشد .
ابن ادريس عليه الرحمه قيد ديگرى را به آن افزوده و فرموده است :
از هشتاد تازيانه نيز نبايد كمتر باشد زيرا كمترين حدّى كه بعنوان حدّ شرع ذكر شده اين عدد بوده كه آن حدّ شرب خمر مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلام ابن ادرس ( ره ) مورد تأمّل و اشكالست زيرا حدّ شخص [ قوّاد ] هفتاد و پنج تازيانه است كه از حدّ شارب الخمر پنج تازيانه كمتر مىباشد و بدين ترتيب اقلّ حدود حدّ شارحب الخمر نيست .
قوله : و لم يبيّنه : ضمير فاعلى به [ من ] و ضمير مفعولى به [ حدّ ] راجع بوده و مقصود از آن موجب حدّ مىباشد .
قوله : ضرب حتّى ينهى عن نفسه : ضمير نائب فاعلى در [ ضرب ] و ضمير فاعلى در [ ينهى ] به من موصوله راجع است .
قوله : او يبلغ المأة : ضمير در [ يبلغ ] به حدّ راجعست .
قوله : و الاصل فيه : مقصود از [ اصل ] مدرك بوده و ضمير در [ فيه ] به حكم مذكور در متن راجعست .
قوله : رواية محمّد بن قيس عن الباقر عليه السلام : اينروايت را مرحوم كلينى در كتاب كافى طبع جديد ج ( 7 ) ص ( 219 ) به اينشرح نقل فرموده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 202
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠٢