قوله : فانّه يحدّ من حدّ الاجزاء : ضمير در [ فانّه ] به [ من تحرّر بعضه ] راجعست .
قوله : الّذى لا يبلغ القتل : كلمه [ الّذى ] صفت است براى [ حدّ الاحرار ] .
قوله : به قدر ما فيه من الحرّية : كلمه [ به قدر ] جار و مجرور بوده كه متعلّق است به [ يحدّ ] و ضمير در [ فيه ] به [ من تحرّر بعضه ] راجعست
قوله : اى بنسبته الى الرّقية : ضمير در [ بنسبته ] به [ قدر ] راجع است .
قوله : فلو كان نصفه حرّا ضمير در [ نصفه ] به زانى راجعست .
قوله : حدّ للزّنا خمسا و سبعين : كلمه [ حدّ ] به صيغه ماضى مجهول مىباشد .
قوله : و لو اشتكل التّقسيط على جزء الخ : مقصود از [ تقسيط ] تبعيض مىباشد .
قوله : كما لو كان ثلثه : يعنى يك سوّم زانى .
قوله : فوجب عليه ثلاثة و ثمانون و ثلث قبض الخ : زيرا ثلث پنجاه تازيانه كه سهم رقّيت است شانزده تازيانه و دو ثلث يك تازيانه شده و دو ثلث صد تازيانه كه سهم حرّيت است شصت و شش تازيانه و دو ثلث يك تازيانه مىگردد و مجموع ايندو هشتاد و سه تازيانه و ثلث يك تازيانه مىشود كه براى زدن يك ثلث بايد تازيانه را در نظر گرفته و آن را بسه قسمت مساورى تقسيم نمائيم و سپس دو ثلث آن را در دست گرفته و ثلث ديگرش را آزاد گذارده كه با همان يك ثلث مجرم را يك تازيانه بزنند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 169
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٦٩