شارح ( ره ) در ذيل [ بعد غسله و تكفينه ] مىفرماين :
اعمّ از آنكه غسل و كفن هردو در حال حيات و زنده بودنش صورت گرفته يا يكى در وقت حيات و ديگرى پس از فوتش انجام گرفته باشد چه آنكه جايز است وى پيش از آنكه مورد رجم قرار گيرد غسل كرده و كفن بپوشد و در حفيره برود و مىتواند غسل كرده و در گودال قرار بگيرد كه پس از فوتش تنها كفنش بايد بكنند .
و بهرتقدير اگر قبل از فوت به اين امور اقدام نكرده باشد حكم اين است كه وقتى بواسطه سنگسار نمودن فوت كرد وى را تجهيز بايد نمود يعنى غسل داده و كفن به او پوشانده و نماز بر او بخوانند و سپس دفنش كنند .
سپس مىفرماين :
آنچه اخبار و فتاوى بر آن دلالت دارد اينست كه مجرم را در حال حيات و قبل از سنگسار امر مىكنند غسل كرده و كفن بتن نمايد و سپس رجم شود و پس از فوت به همان غسل و كفن اكتفاء نموده و دفنش مينمايند
امّا نماز : پس بايد پس از موت بر او خوانده شود .
بنابراين اگر قبلا غسل نكرده باشد وى را پس از سنگسار نمودن غسل داده و كفن كرده و نماز بر او خوانده و بعد دفنش مىنمايند .
پس از آن مىفرماين :
ولى عبارت متن مصنف ( ره ) خلاف آنچه را كه ما ذكر كرديم بتوهّم آورده يا اساسا از افاده مقصود قاصر مىباشد .
قوله : قوله : و اذا فرغ من رجمه لموته دفن : ضمير مجرورى در [ رجمه ] و [ لموته ] و ضمير نائب فاعلى در [ دفن ] بمجرم راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 142
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٢