اينكه مرحوم مصنف فرمودند [ و شايسته است ] حكم مزبور بر وجه استحباب مىباشد يعنى :
مستحب است مردم را براى سنگسار مجرم اطلاع دهند و وقت رجم را تعيين كرده تا اوّلا در آنزمان حاضر شده و ثانيا از رؤيت منظره مرجوم عبرت گرفته و اگر مثل فعل او را مرتكب شده يا اراده انجام آن را داشته باشند از آن منزجر و مرتدع شوند .
و دليل ديگر بر استحباب فرموده حقتعالى استكه ميفرمايد : و ليشهد عذابهما طائفة من المؤمنين .
يعنى : و حاضر شوند عذاب مرد و زن گناهكار را جماعتى از مؤمنين .
ناگفته نماند : كه اين حكم همانطوريكه اشاره كرديم مستحب بوده و واجب نيست زيرا اصل مقتضى عدم وجوب آن مىباشد .
و سپس در ذيل [ و قيل ] مىفرماين :
قائل اين قول مرحوم ابن ادريس حلّى و علامه و جماعتى ديگر از فقهاء مىباشد .
و پس از [ يجب حضور طائفة ] مىفرماين :
دليل ايشان بر وجوب حضور عمل بظاهرى امرى است كه در آيه مذكور وارد شده است و از نظر ما نيز اين رأى اقوى مىباشد .
قوله : و يعتبروا : يعنى عبرت گرفته و متنبّه شوند .
قوله : من يشاهده : ضمير مفعولى به مرجوم راجعست .
قوله : ممّن اتى : بيان است براى [ من يشاهده ] .
قوله : مثل ذلك : مشار اليه [ ذلك ] گناهى استكه مرجوم مرتكب شده .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 128
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٨