مرد بوده زوجيّت مىباشد و در مسئله دوّم بنوت مىباشد .
و نيز مانند اينكه زنى فوت كرده و از وى زوج و چهار برادر پدرى باقى مانده و قبل از اينكه ما ترك زن بين ورّاث تقسيم شود شوهر نيز فوت كرد و از وى يك پسر و دو دختر يا چهار پسر باقى ماند .
در اين مثال نيز هردو مسئله را مىتوان از مخرج مشترك مسئله اوّل تصحيح كرد چه آنكه مخرج مشترك مسئله اوّل رقم ( 8 ) مىباشد زيرا نصيب زوج نصف بوده كه مخررج عدد ( 2 ) مىباشد و رؤس اخوه چهار تا است و از ضرب ( 2 ) در ( 4 ) رقم ( 8 ) بدست مىآيد حال اگر زوج قبل از دريافت نصيبش كه چهار تومان از هشت تومان مىباشد فوت كند نصيبش بدون كسرى به ورّاث او داده مىشود زيرا اگر وارث او يك پسر و دو دختر باشد بهركدام از دختران يك تومان و به پسر دو تومان داده مىشود و اگر چهار پسر باشند بهر نفر يك تومان مىرسد .
قوله : بعد زوجها : كلمه [ بعد ] متعلّق است به [ ماتت ] .
قوله : و خلّف معها ابنا و بنتا : ضمير فاعلى در [ خلّف ] بزوج و ضمير مجرورى در [ معها ] به زوجه بر مىگردد .
قوله : و نصيب الزوجة منها ثلاثة : ضمير در [ منها ] به اربعة و عشرون راجعست .
قوله : و هنا الوارث و الاستحقاق مختلف : اختلاف وارث واضح و روشن است و امّا جهت استحقاق برخى فرمودهاند مقصود اينستكه :
جهت استحقاق در مسئله اوّل بنوة الرجل بوده و در مسئله دوّم بنوة المرئة .
ولى به نظر مىآيد كه مقصود شارح ( ره ) اين نباشد بلكه مراد آنست كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 351
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥١