فإن ماتت إحداهما ورثتها الأخرى . و لو أولدها بنتا ثم أولد الثانية بنتا ، فماله بينهن بالسوية . فإن ماتت العليا ورثتها الوسطى دون السفلى .
و إن ماتت الوسطى فللعليا نصيب الأم ، و للسفلى نصيب البنت ، و الباقي يرد أرباعا . و إن ماتت السفلى ورثتها الوسطى لأنها أم ، دون العليا لأنها جدة و أخت ، و هما محجوبتان بالأم . و قس على هذا .
شرح فارسى :
شارح ( ره ) مىفرماين :
و بنابر آنچه ما اختيار كرديم كه همان فرموده مصنف ( ره ) در متن باشد فرعى كه مرحوم مصنف بيان فرمودهاند به اينشرح طرح و ذكر مىگردد :
اگر زردشتى با مادر خويش ازدواج كرد و فرزند متولّد شد ، مادر از فرزند تحت عنوان امومه و مادر بودن ارث مىبرد چنانچه فرزند مادر از مجوسى بعنوان نسب فاسد يعنى فرزند بودن ارث خواهد برد ولى مادر از مجوسى بعنوان اينكه زوجه او است نمىتواند ارث ببردد چه آنكه زوجيّت از اسباب بوده و گفته شد سبب فاسد طبق قول مزبور موجب ارث نيست .
و اگر مسلمان با برخى از محارمش بواسطه شبهه نزديكى كند توارث بين او و اولادش بواسطه نيز جارى و ثابت مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر چه اين نسب فاسد هم باشد معذلك موجب حصول توارث است و بر ايندو حكمى كه ذكر شد يعنى ثبوت توارث بواسطه نسب صحيح و عدم
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 297
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩٧