متساوى خارج شدند وى ميراث رجال و زنان را مىبرد .
البتّه مقصود اين نيست كه بين دو فريضه مذكّر و مؤنث براى خنثى جمع مىكنند چه آنكه معنا به اجماع فقهاء صحيح نيست بلكه مراد اين است كه نصف آن دو را به او مىپردازند .
از اين گذشته آنچه در شرع انور معهود و معروف است اينكه سهم و نصيبى را كه در آن اختلاف واقع بوده و خصمين با هم در آن نزاع داشته و هيچيك بر ديگرى ترجيحى ندارند را بايد تقسيم نمود و در اين جا نيز امر چنين است .
و از طرف ديگر ترجيح دادن بدون مرجّح محال و غير ممكن است .
قوله : انّه حينئذ يورث : ضمير در [ انّه ] به خنثا راجع بوده و معناى [ حينئذ ] حين اذا كان مشكلا مىباشد .
قوله : لموثقد هشام بن سالم عن الصادق عليه السلام : اينروايت را مرحوم شيخ طوسى در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 9 ) ص ( 354 ) به اين شرح نقل فرموده :
علّىّ بن الحسن بن فضّال ، از محمّد بن الزّيات ، از محمّد بن ابى عمير ، از هشام بن سالم ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام :
قال : قضى علىّ عليه السلام فى الخنثى الخ .
قوله : فهو نصفهما : ضمير [ هو ] به سهم خنثى راجعست .
قوله : و لانّ المعهود فى الشّرع الخ : اينعبارت اشاره است به دليل دوّم براى اينكه نصيب خنصى نصف مجموع النّصيبين مىباشد و تقرير آن اين است كه :
در شرع انور اين حكم معروف و معهود است كه اگر در مالى مثلا
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 212
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢١٢