ابعد وجود ندارد و نمىتوانيم تقريرى كه در اعمام و اخوال است در اين جا آورده و بگوئيم اولوا الارحام از شمول اقرب و ابعد در عرض هم قاصر بوده و تعميمش طولى است يعنى هركدام از ابعد و اقرب را در زمان فقدان ديگرى شامل مىشود از اينرو با بودن اقرب ابعد مشمول آيه نبوده و هيچ دليلى بر وارث بودنش در دست نيست .
2 - غير از فرق ياد شده فرق دوّم اينست كه نصوص و اخبار وارده چنين فرقى را بين ايشان احداث نموده و از جمله اين نصوص سه روايت ذيل مىباشد :
1 - روايت وارد در مسئله اعمام و اخوال
سلمة بن محرز از مولانا ابيعبد اللّه عليه السلام نقل مىكند كه حضرت فرمودند :
در صورت اجتماع پسر عمو و خاله ، مال تعلّق به خاله دارد و در فرض اجتماع پسر عمو و دائى مال از آن دائى مىباشد .
2 - روايت وارد در مسئله اجداد و اخوه
نصوصى كه دلالت بر مشاركت ابعد با اقرب در مسئله اجداد و اخوه دارند جدّا بسيار و فراوان بوده كه از جمله آنها حديث ذيل است :
در روايت صحيحه محمّد بن مسلم وارد شده كه ايشان مىگويند :
به صحيفهاى كه در آن مولانا ابو جعفر عليه السلام نظر مىفرمودند نگريستم و در آن اين مضمون را خواندم پسر برادر و جدّ مال را بين خود بطور متساوى بايد تقسيم كنند .